
Voor de ondernemer begint een hack op het moment dat een klant belt dat Chrome rood kleurt bij het openen van de site. Voor de aanvaller is dat moment het eind van een traject dat al weken eerder begon. Wie begrijpt hoe een hack verloopt, snapt ook waarom één bestand weggooien bijna nooit genoeg is. In dit artikel lopen we de fasen door, in gewone taal en zonder handleiding voor wie kwaad wil. Het gaat om herkennen, niet om nadoen.
Fase 1: de scan die niemand opmerkt
Bijna geen enkele kleine site wordt persoonlijk uitgekozen. Er draaien dag en nacht geautomatiseerde programma’s die miljoenen websites langsgaan en per site noteren welke WordPress-versie, welk thema en welke plugins er draaien. Dat kost hun een fractie van een seconde per site. In uw serverlogboek ziet u dat als verzoeken naar bestanden die u nooit heeft aangeraakt, zoals readme.txt van plugins, of naar plugins die u helemaal niet heeft. Hoe dat werkt, beschreven we uitgebreider in hoe hackers uw kleine site vinden.
U merkt hier niets van. Uw site wordt niet trager en er gebeurt niets zichtbaars. Maar uw site staat vanaf dat moment op een lijst: deze heeft plugin X in versie Y.
Fase 2: een lek wordt bekend en direct misbruikt
Op een dag wordt er een beveiligingslek in een van die plugins gepubliceerd. Vanaf dat moment is het een race. De ontwikkelaar brengt een update uit, beveiligingsbedrijven schrijven erover, en aanvallers bouwen het misbruik in hun programma’s.
Hoe snel dat gaat, liet de plugin OttoKit in april 2025 zien. Volgens het onderzoeksbedrijf Patchstack, zoals gemeld door onder meer Security Affairs en BleepingComputer, werden de eerste aanvalspogingen al enkele uren na bekendmaking van het lek gezien. Het ging om een fout waarmee een buitenstaander zonder in te loggen een beheerdersaccount kon aanmaken, mits de plugin niet volledig was ingesteld. Uren, geen weken. Wie updates eens per maand doet, loopt dan achter.
Fase 3: een eerste voet tussen de deur
Lukt de aanval, dan laat de aanvaller iets achter waarmee hij later terug kan komen. Meestal is dat een van deze twee:
- Een extra beheerder met een naam die er onschuldig uitziet, zoals ‘wpsupport’ of ‘adminbackup’.
- Een klein bestand op een plek waar niemand kijkt, bijvoorbeeld een
wp-cache.phpin de uploadsmap, tussen de foto’s van 2023.
Op dit punt is de site technisch al gehackt, maar ziet hij er voor bezoekers precies hetzelfde uit. Vaak blijft het een tijd stil. Een hacker die duizenden sites tegelijk binnenkomt, hoeft niet direct iets met elke site te doen.
Fase 4: zich nestelen
De volgende stap is zorgen dat de toegang een opschoning overleeft. Daarvoor worden meerdere achterdeuren op verschillende plekken neergezet. Een in een plugin die er legitiem uitziet, een in de map met verplichte plugins (zie verborgen malware in mu-plugins), een geplande taak die een verwijderd bestand opnieuw aanmaakt, soms een regel in de database. Gooit u er één weg, dan zet een andere hem binnen een uur terug.
Dit is de reden dat een site die “schoongemaakt” is, twee weken later opnieuw besmet kan zijn. Er is dan niet opnieuw ingebroken. De inbreker was nooit weg. Hoe u zulke achterdeuren opspoort, staat in een backdoor in WordPress vinden.
Fase 5: geld verdienen aan uw site
Nu wordt uw site ingezet. Wat de aanvaller ermee doet, hangt af van wat hij verkoopt:
- Spampagina’s voor merkkleding, medicijnen of gokken, die meeliften op de naam van uw domein in Google.
- Doorverwijzingen van uw bezoekers naar nepwinkels of oplichtingssites.
- Een nep-updatemelding of nep-captcha die bezoekers malware laat installeren.
- Een skimmer op de afrekenpagina van een webshop die betaalgegevens afvangt.
- Spam versturen via de mailfunctie van uw server.
Fase 6: verbergen voor de eigenaar
Een slimme hack laat de eigenaar zo lang mogelijk niets zien. Daarom tonen veel varianten de spam of de doorverwijzing alleen aan bezoekers die van Google komen, alleen op mobiel of alleen aan wie niet is ingelogd. U opent uw site vanaf kantoor, ingelogd in WordPress, en alles klopt. Dat is precies de bedoeling. Een extra beheerder kan ook uit de gebruikerslijst worden verborgen, zodat u hem in het beheer niet ziet.
Fase 7: iemand merkt het op
Uiteindelijk merkt iemand het. Meestal is dat niet de eigenaar. Het is Google, dat een waarschuwing toont of een melding stuurt via Search Console. Of de hostingpartij, die een mail stuurt en het account blokkeert. Of een klant die zegt dat uw site naar een casino doorstuurt. Tussen fase 3 en fase 7 kunnen weken of maanden zitten.
Hoe een hack verloopt, en waar u hem onderschept
Elke fase heeft een eigen moment waarop u kunt ingrijpen:
- Fase 2: snel bijwerken na een beveiligingsupdate, en plugins die u niet gebruikt verwijderen.
- Fase 3: een melding krijgen als er een nieuwe beheerder bijkomt of een nieuw PHP-bestand verschijnt.
- Fase 4 en 5: periodieke controle van bestanden tegen de officiële versies.
- Fase 6: zelf af en toe kijken met een privévenster, via mobiele data, en via de zoekresultaten van Google.
Wanneer u hulp inschakelt
Bent u ergens in fase 5 tot 7 en wilt u het in één keer goed opgelost hebben, inclusief de achterdeuren uit fase 4? Lees dan hoe wij een gehackte WordPress-site herstellen. Weet u al dat het lek in een plugin zat, kijk dan bij gehackt via een lek in een plugin. Wij zijn 24/7 bereikbaar voor spoed en u krijgt na de eerste diagnose een vaste prijs, voordat wij beginnen.
Vraag een gratis websitecheck aan. Binnen één werkdag weet u waar uw website staat.
