U heeft de site laten optimaliseren, de laadtijd zakte naar anderhalve seconde en iedereen was tevreden. Drie maanden later staat hij weer op vier seconden. Geen hack, geen update: een collega heeft twaalf projectfoto’s rechtstreeks uit de camera geüpload. Te grote afbeeldingen website-breed voorkomen is daarom geen eenmalige klus maar een afspraak die u vastlegt in het systeem, want op goede bedoelingen kunt u niet bouwen.
Hieronder vier manieren om het aan de bron te regelen, van simpel naar streng, plus wat u doet met wat er al staat.
Te grote afbeeldingen: website trager, bibliotheek voller
Een moderne telefoon maakt foto’s van 4000 bij 3000 pixels, en een systeemcamera gaat daar ruim overheen. Zo’n bestand is vier tot twaalf megabyte. Voor iemand die een pagina bijwerkt is dat onzichtbaar: het uploaden duurt even, de foto staat er goed op, klaar.
Dat WordPress er kleinere versies van maakt, helpt maar half. Klikt een bezoeker op de foto, of gebruikt uw thema het origineel als sfeerbeeld, dan gaat het volle bestand alsnog over de lijn. En uw mediabibliotheek groeit met tientallen megabytes per week, wat weer doorwerkt in uw back-uptijden en in de kosten van uw hosting.
De reflex is een instructie sturen: “graag foto’s eerst verkleinen naar 1600 pixels.” Dat werkt precies twee weken. Iedereen die weleens met een redactieteam heeft gewerkt weet dat een technische maatregel het altijd wint van een afspraak per e-mail.
Maatregel 1: laat WordPress het zelf afdwingen
Sinds versie 5.3 verkleint WordPress uploads die breder zijn dan 2560 pixels automatisch. Dat is een prima vangnet, maar 2560 is voor de meeste sites nog altijd ruim. Voor een gewone bedrijfssite is 1920 pixels genoeg, en voor een blog vaak zelfs 1400.
Die grens is met een klein stukje code in uw child-thema aan te passen, of via de instellingen van diverse beeldplugins. Zet hem niet te laag: heeft u ooit een paginabrede sfeerfoto nodig, dan wilt u niet dat die korrelig wordt. Waarom u zulke aanpassingen in een child-thema zet en niet in het thema zelf, staat in de uitleg over werken met een child-thema.
Maatregel 2: comprimeren bij het uploaden
Er is een categorie plugins die elke nieuwe upload automatisch comprimeert en desgewenst omzet naar een modern formaat. De bekende namen zijn ShortPixel, Imagify en EWWW. Ze werken allemaal volgens hetzelfde idee: uw collega uploadt wat hij wil, en het systeem maakt er iets bruikbaars van.
Let bij het kiezen op drie dingen. Ten eerste of het origineel bewaard blijft, want zonder terugweg zit u vast aan de keuze van vandaag. Ten tweede of er een maandlimiet aan zit; bij een webshop met veel nieuwe producten loopt u daar zo tegenaan. Ten derde of de conversie op uw eigen server draait of bij de leverancier: dat laatste is sneller maar betekent dat uw beeldmateriaal het pand verlaat.
Welk bestandsformaat u het beste kunt aanhouden, hangt af van het soort beeld. Dat staat uitgewerkt in de vergelijking van moderne beeldformaten.
Let bij plugins die op uw eigen server comprimeren op de belasting die dat geeft. Uploadt uw collega twaalf foto’s tegelijk, dan gaat de server twaalf keer aan het werk, en op een krap pakket kan dat het uploadscherm laten vastlopen halverwege. Een foutmelding over een tijdslimiet of een leeg voorbeeldvenster is daar het bekende signaal van. Een dienst die het rekenwerk elders doet, heeft dat probleem niet.
Maatregel 3: een harde grens op de uploadgrootte
De strengste variant: een bestand boven een bepaalde grootte wordt simpelweg geweigerd, met een nette melding erbij. Dat kan per gebruikersrol, zodat uw beheerder wel alles mag en een redacteur niet.
Dit werkt, maar het levert wel telefoontjes op. Doe het daarom alleen als u ook de oplossing aanreikt: leg één keer uit hoe iemand in de standaardfotoviewer van Windows of macOS een foto verkleint, of zet een gratis online verkleiner op de interne wiki. Een grens zonder alternatief leidt tot foto’s die dan maar niet worden geplaatst, en dat is ook geen winst.
Een tussenvorm die in de praktijk goed valt: een waarschuwing in het uploadscherm in plaats van een blokkade. Mensen passen hun gedrag aan zodra ze zien dat hun bestand achttien keer zo groot is als het gemiddelde.
Maatregel 4: afspraken die wel blijven hangen
- Zeg één getal, geen verhaal. “Maximaal 1600 pixels breed en onder de 400 kilobyte” onthoudt iedereen. Een uitleg over compressie niet.
- Zet het in het uploadscherm zelf, niet in een handleiding die niemand opent.
- Wijs één iemand aan die maandelijks de mediabibliotheek sorteert op bestandsgrootte. Dat is vijf minuten werk.
- Neem het op in het inwerkrondje van nieuwe collega’s die de site mogen bijwerken.
- Controleer na elke campagne. Rond een beurs of een actie worden er in korte tijd veel beelden geplaatst, en dat is precies wanneer het misgaat.
En wat er al staat?
Vrijwel elke beeldplugin heeft een bulkfunctie die uw bestaande bibliotheek nabewerkt. Doe dat in deze volgorde: eerst een verse back-up, dan een testronde over vijftig afbeeldingen, dan pas de rest. Draai zo’n bulkactie op een rustig moment, want hij belast uw server behoorlijk en kan op gedeelde hosting vastlopen op een tijdslimiet.
Kijk daarna ook naar wat er nooit gebruikt is. Op sites die een paar jaar meegaan staat routinematig honderden megabytes aan beeld dat aan geen enkele pagina hangt. Dat opruimen doet niets voor uw laadtijd, maar wel voor uw back-uptijd en uw overzicht.
Bij WebMaintor nemen we deze controle mee in het maandelijkse rondje, omdat het bij klanten met meerdere redacteuren het meest voorkomende sluipende probleem is. Dat past in de bredere aanpak van een site die snel blijft in plaats van eenmalig snel wordt.
Concrete volgende stap: open uw mediabibliotheek, zet de weergave op lijst en sorteer op bestandsgrootte. Staat er iets boven de twee megabyte, dan weet u meteen of dit bij u speelt.
